علم‌کشی در ایران، دانشگاه‌ها هدف حملات سازمان‌یافته دشمن قرار گرفته‌اند

در بحبوحه تنش‌های منطقه‌ای و حملات فزاینده به زیرساخت‌های حیاتی، اماکن تاریخی و مراکز علمی، دانشگاه‌ها و موسسات آموزشی در سراسر کشور، در گفت‌و‌گویی با یکی از فعالان عرصه تعلیم و تربیت، ابعاد گسترده‌ای از این اقدامات مورد بررسی قرار گرفت. این گفت‌و‌گو در شرایطی صورت گرفت که نگرانی‌ها از «علم‌کشی» و هدف قرار دادن آینده علمی کشور، بیش از پیش افزایش یافته است. اینکه دشمن، مراکز علمی و پژوهشی، به‌ویژه آن‌هایی که در خط مقدم تحقیقات پزشکی و تولید دانش نجات‌بخش هستند را هدف قرار می‌دهد، نشان‌دهنده اوج وحشیگری و استیصال اوست. این حملات، بیش از هر چیز، بیانگر ترس دشمن از پیشرفت و توانمندی‌های علمی ایران است؛ علمی که می‌تواند مبنای اقتدار و استقلال کشور باشد. در چنین شرایطی، هوشیاری ملی و وحدت در برابر این خصومت‌ها، بیش از پیش اهمیت می‌یابد تا چراغ علم و دانش این مرز و بوم همچنان فروزان بماند و گزند تعرضات در امان باشد. در این گفت‌و‌گو اهمیت توجه به آسیب‌های وارده به این مراکز و پیامدهای آن بر توسعه اجتماعی و اقتصادی کشور به طور گسترده بررسی شد. این گفتگو نشان می‌دهد که هدف دشمن، نه فقط تخریب فیزیکی، بلکه انهدام زیرساخت‌های فکری و فرهنگی است که پایه‌های استقلال و پیشرفت را تشکیل می‌دهند.

مهیار ترکمان مدرس دانشگاه، مولف کتاب‌های آموزشی و فعال عرصه تعلیم و تربیت در گفت‌و‌گو با خبرگزاری آگاه اقدامات دشمن را در جهت علم کشی و حمله به امکان تاریخی و علمی محکوم کرد و گفت: با شدیدترین لحن، هرگونه حمله به اماکن باستانی و تاریخی، مدارس، دانشگاه‌ها و زیرساخت‌های غیرنظامی ایران را محکوم می‌کنم. این اقدامات، نه صرفاً حمله به ساختمان‌ها و سازه‌ها، بلکه تعرضی آشکار به هویت تاریخی، آینده علمی، امنیت اجتماعی و کرامت انسانی یک ملت است. اماکن باستانی و تاریخی، بخشی از حافظه زنده و میراث مشترک بشریت‌اند. این آثار، روایت‌گر تاریخ، فرهنگ، هنر و تمدن ایرانی هستند و آسیب به آنها، خسارتی جبران‌ناپذیر برای ایران و جهان به شمار می‌رود. همچنین مدارس و دانشگاه‌ها، جایگاه پرورش نسل آینده، تولید علم و توسعه اجتماعی‌اند و حمله به آنها، حمله مستقیم به دانش، آموزش و آینده یک جامعه است.

وی افزود: از سوی دیگر، زیرساخت‌های غیرنظامی مانند آب، برق، حمل‌ونقل، درمان و انرژی، شریان‌های حیاتی زندگی مردم‌اند. تخریب یا آسیب به این زیرساخت‌ها، آثار انسانی و اجتماعی گسترده‌ای برجای می‌گذارد و رنج غیرنظامیان را چند برابر می‌کند. هیچ توجیهی برای هدف قرار دادن چنین مراکزی پذیرفتنی نیست. بر اساس حقوق بین‌الملل بشردوستانه، به‌ویژه کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه برای حمایت از اموال فرهنگی در زمان مخاصمه مسلحانه، کنوانسیون‌های ژنو و پروتکل‌های الحاقی آن، حمله عمدی به اماکن فرهنگی، آموزشی و غیرنظامی ممنوع است. این‌گونه اقدامات می‌تواند مصداق نقض آشکار حقوق بین‌الملل و جنایت جنگی باشد.

ترکمان در ادامه صحبت‌های خود بیان کرد: ملت ایران، ضمن ابراز انزجار از این جنایات، خواستار توقف فوری هرگونه تعرض به میراث فرهنگی، مراکز آموزشی و زیرساخت‌های غیرنظامی ایران، و پاسخ‌گویی کامل عاملان و آمران این اقدامات هستند. حفاظت از فرهنگ، آموزش و زندگی مردم، یک مسئولیت جهانی و غیرقابل چشم‌پوشی است.

حمله به هواپیمای ایرانی حامل دارو و تجهیزات پزشکی، جنایت جنگی و نقض آشکار حقوق بین‌الملل است

این مدرس دانشگاه اظهار کرد: بر اساس کنوانسیون‌های شیکاگو ۱۹۴۴ و مونترال ۱۹۷۱، هرگونه اقدام علیه ایمنی هواپیما‌های غیرنظامی از مصادیق اعمال مجرمانه بین‌المللی در حوزه هوانوردی محسوب می‌شود. همچنین طبق ماده ۵۲ پروتکل الحاقی اول به کنوانسیون‌های ژنو، حمله به اهداف غیرنظامی از جمله هواپیما‌های حامل کمک‌های بشردوستانه مصداق جنایت جنگی است. این اقدام هم‌زمان با فرود هواپیمای غیرنظامی ایرانی حامل دارو و تجهیزات پزشکی در فرودگاه مشهد رخ داده است و سازمان هواپیمایی کشوری از نهاد‌های بین‌المللی خواست با رسیدگی فوری به این اقدام، عاملان آن را مورد پیگرد قرار داده و از تکرار چنین تهدید‌هایی علیه هوانوردی غیرنظامی جلوگیری کنند.

تخریب ۱۵۴ بخش علمی در ۲۱ دانشگاه بر اثر حمله دشمن

ترکمان افزود: وزارت علوم اعلام کرد که براورد اولیه حاصل از خسارات واردشده به مراکز علمی تا این لحظه به بیش از ۴ هزار میلیارد تومان رسیده که ناشی از تجاوز و تخریبِ ۱۵۴ نقطه علمی در ۲۱ دانشگاه، مؤسسه و مراکز آموزش عالی و پژوهشی وابسته به وزارت علوم است. آمریکایی که به‌ظاهر دغدغه حقوق بشر را دارد؛ از ابتدای تاریخ موجودیتش، از آن به‌عنوانی ابزاری برای فشار بر ملت‌ها و سرپوشی بر جنایات خود استفاده کرده و خود را منبع و منشا صلح جهانی می‌داند. صلحی که مراکز علمی ایران را به‌خاطر ایده‌های نو و تولید دانشی که منجر به شگفتی‌های موشکی، سایبری و ... شده و لرزه بر اندام رژیم منحوس صهیونیستی و ارباب بی‌لیاقتش آمریکا انداخته است، مورد حمله و بمباران قرار می‌دهد و یا صلحی که حقوق بشر را به کودکان میناب با موشک هدیه می‌کند، حق حیات بیش از ۱۶۰ نفر کودک و معلم را می‌گیرد و در مجامع بین‌المللی حداقل واکنش‌ها صورت می‌پذیرد. با پاسخ سازمان ملل نسبت به این جنایت جنگی، یاد سکانس فیلم پایتخت افتادم، آنجایی که همسر نقی معمولی به او می‌گوید: نقی یک چیزی به بچه‌ها نمیگی؟ و نقی معمولی در واکنش به حرف هما، خطاب به سارا و نیکا می‌گوید: عه! در همین حد دردناک، در همین حد مسخره.

حمله به مرکز علمی-پژوهشی مرتبط با تحقیقات و ساخت داروی سرطان در تهران

این فعال تعلیم و تربیت در ادامه به جنایات اخیر دشمن اشاره کرد و گفت: آدمکش‌های اسرائیل، بعد از زدن ساختمان‌های مسکونی، مدارس و دانشگاه‌ها، یک مرکز علمی-پژوهشی مرتبط با تحقیقات و ساخت «داروی سرطان» در تهران را دوبار هدف حمله قرارداده‌اند.

این یک جنایت جنگی واضح است ولی نهاد‌های بین‌االملل حقوق بشر لال شدند. دشمن به دنبال فشار بر مردم و ایجاد نارضایتی در حین و بعد از پایان جنگ است؛ انتخاب این‌گونه مراکز به‌عنوان هدف از سوی دشمن کاملا با برنامه است.

انتهای خبر/238209/