بیانیه‌ای راهبردی برای آینده ایران؛ تحلیل پیام رهبری در روز معلم و کارگر به اساتید دانشگاه

به گزارش خبرگزاری آگاه صدرا علی پور در یادداشتی اختصاصی نوشت: مقام معظم رهبری در پیام اخیر خود به مناسبت روز معلم و روز کارگر (۱۱ و ۱۲ اردیبهشت)، بیانیه‌ای راهبردی صادر کردند که فراتر از تجلیل تشریفاتی، حاوی یک نقشه راه برای آینده کشور است. ایشان با کلیدواژه «جهاد اقتصادی و فرهنگی»، اساتید دانشگاه را به عنوان عالی‌ترین رده از معلمان کشور، در خط مقدم این میدان دانستند.

۱. «دانش و عمل»؛ دو بال پیشرفت کشور

رهبری در این پیام، رابطه علم و فعالیت را به صورت دیالکتیکی تعریف کرده‌اند: پیشرفت هر کشوری به دو بال «دانش» و «عمل» وابسته است.

برای استاد دانشگاه، این پیام دارای دو لایه است:

۱. لایه اول (انتقال دانش): وظیفه سنگین انتقال دانش، مهارت و پرورش بینش بر دوش معلم است. استاد تنها متولی انتقال اطلاعات نیست، بلکه مسئول تربیت نسلی است که قرار است آینده کشور را با «عمل» خود بسازد.

۲. لایه دوم (الگو بودن): رهبری تأکید کردند که دانشجو، آینه‌ای از رفتار و گفتار استاد خود است. این ادعا، جایگاه استاد را از یک مربی فنی به یک «مرجع هویتی» ارتقا می‌دهد.

۲. استاد دانشگاه؛ مهندس «جهاد فرهنگی»

بارزترین نکته این پیام، عبور از فضای دفاعی به فضای تهاجمی در عرصه فرهنگ است. ایشان پس از اشاره به توانمندی‌های نظامی کشور، تأکید کردند که اکنون نوبت شکست دشمن در «نبرد فرهنگی» است.

اساتید دانشگاه در این نبرد، نقشی غیرقابل جانشین دارند:

-ترسیم هویت ایرانی-اسلامی: وظیفه اساتید، حکاکی عمیق هویت اصیل ایرانی-اسلامی در ذهن و روح نسل جوان است.

-خنثی‌سازی نفوذ: رهبری معلمان را «تکیه‌گاه عرصه فرهنگ» نامیدند. در شرایط کنونی، دانشگاه‌ها سنگر‌های اصلی مقابله با شبهات و جنگ شناختی دشمن هستند.

۳. پیوند «قلم» و «کار» در دانشگاه تراز انقلاب

یکی از ابتکارات مفهومی این پیام، برقراری تناظر میان جایگاه معلم و کارگر است. ایشان می‌فرمایند همان‌طور که بر دستان هنرمند کارگر بوسه زده می‌شود، بر دستان معلم دلسوز نیز بوسه زده می‌شود.

برای یک استاد دانشگاه، این یعنی نفی رویکرد برج عاجی:

- استاد نباید در برج عاج علم بنشیند، بلکه باید نسبت به مسائل معیشتی، تولید ملی و اشتغال (که ثمره دست رنج کارگر است) حساس باشد.

- اساتید علوم انسانی و مهندسی باید به گونه‌ای نسل را تربیت کنند که اولویت مصرف کالای داخلی و حفظ نیروی کار (به جای اخراج) برایشان تبدیل به یک ارزش شود.

۴. کاربست عملی پیام (وظیفه استاد در تراز انقلاب)

اگر بخواهیم این پیام را در بیانیه ماموریت یک دانشگاه امروز بازخوانی کنیم، به موارد زیر می‌رسیم:

۱. تولید علم بومی: استاد باید به سمتی حرکت کند که وابستگی علمی کشور را کاهش دهد و «دانش»‌ای تولید کند که به «عمل» (رفع نیاز صنعتی و دفاعی) منجر شود.

۲. تربیت جهادگر: هدف استاد، تربیت دانشجویی است که هم آگاه باشد (در مقابل شبیخون فرهنگی) و هم متعهد (در مقابل محرومیت اقتصادی).

۳. گفتمان‌سازی: استاد باید در کلاس درس، گفتمان «حمایت از کالای ایرانی» و «کارآفرینی» را نه به عنوان شعاری سیاسی، بلکه به عنوان یک ضرورت عقلانی تبیین کند.

رهبری در پایان، این مسیر را با دعای فرج و آرزوی تعجیل در ظهور گره زدند، بدین معنا که آماده‌سازی جامعه برای ظهور، نیازمند نسلی است که هم عالم است (زحمت معلم) و هم مجاهد (زحمت کارگر).

نتیجه‌گیری نهایی:

این پیام را باید دستوری برای «تحول در محتوای آموزش عالی» تلقی کرد. اساتید دانشگاه امروز، کارگران خط مقدم «کارخانه انسان‌سازی» هستند. محصول نهایی این کارخانه، ملی است که در «جهاد اقتصادی» و «جهاد فرهنگی» پیروز میدان خواهد بود.

انتهای خبر/245285/