برلینر سایتونگ: تلاش برای عضویت اوکراین در ناتو نادیده گرفتن اراده مردم است

به گزارش خبرگزاری آگاه، روزنامه «برلینر سایتونگ» در مطلبی با اشاره به سی‌وپنجمین سالگرد استقلال اوکراین، حضور سران کشور‌های حامی کی‌یف در مراسم این مناسبت و وعده آنها برای ادامه حمایت نظامی و مالی از اوکراین را مورد انتقاد قرار داد.

این رسانه آلمانی تأکید کرد: سیاستمداران کشور‌های عضو اتحادیه اروپا و ناتو در سخنرانی‌های خود تلاش کردند واقعیتی مهم را نادیده بگیرند؛ اعلامیه استقلال اوکراین و همه‌پرسی اول دسامبر ۱۹۹۱، بر وضعیت بی‌طرفی و عدم تعهد دائمی این کشور تأکید کرده است.

بر اساس این گزارش، از آنجا که مردم اوکراین طی دهه‌های گذشته در هیچ همه‌پرسی دیگری به‌طور رسمی این تصمیم را تغییر نداده‌اند، اصل بی‌طرفی همچنان از منظر این اسناد قابل استناد است و هر سیاستمداری که خواستار عضویت اوکراین در ناتو شود، عملاً اراده اعلام‌شده مردم این کشور را نادیده می‌گیرد.

استناد به تجربه مولداوی

«برلینر سایتونگ» با اشاره به تجربه مولداوی نوشت: دادگاه قانون اساسی این کشور در دسامبر ۲۰۱۳ بندی از قانون اساسی را که با اعلامیه استقلال مغایرت داشت، بی‌اعتبار اعلام کرد.

این روزنامه پیشنهاد کرد کمیسیون ونیز شورای اروپا نیز می‌تواند اختلاف میان اعلامیه استقلال اوکراین و قانون اساسی این کشور را بررسی کند؛ به‌ویژه آنکه قانون اساسی اوکراین در سال ۲۰۱۹ برای تسهیل روند عضویت در ناتو اصلاح شد.

تصمیم بخارست و منافع ژئوپلیتیکی آمریکا

در ادامه این مطلب آمده است: آمریکا در اجلاس ناتو در بخارست در سال ۲۰۰۸ تلاش کرد اوکراین و گرجستان به‌عنوان اعضای آینده این ائتلاف معرفی شوند؛ اقدامی که با وجود مخالفت برخی کشور‌های مهم اروپایی به تصویب رسید.

این رسانه در ادامه این پرسش را مطرح کرد که چرا کشور‌هایی مانند سوئیس و اتریش، برخلاف اوکراین و گرجستان، در آن اجلاس به‌عنوان اعضای آینده ناتو معرفی نشدند و افزود: عضویت احتمالی اوکراین و گرجستان در ناتو بیش از آنکه ناشی از خواست مردم این کشور‌ها باشد، با منافع ژئوپلیتیکی آمریکا در قبال روسیه ارتباط داشت.

تأکید اسناد اوکراین بر بی‌طرفی

بر اساس این گزارش، بند نهم «اعلامیه حاکمیت دولتی اوکراین» که در ۱۶ ژوئیه ۱۹۹۰ به تصویب پارلمان این کشور رسید، بر پذیرش بی‌طرفی دائمی، عدم عضویت در بلوک‌های نظامی و تعهد به کنار گذاشتن سلاح‌های هسته‌ای تأکید داشت.

اعلامیه استقلال اوکراین در ۲۴ اوت ۱۹۹۱ نیز اجرای مفاد اعلامیه حاکمیت سال ۱۹۹۰ را مورد تأکید قرار داد. چند ماه بعد، در همه‌پرسی اول دسامبر ۱۹۹۱، بیش از ۹۰ درصد شرکت‌کنندگان به استقلال اوکراین رأی دادند.

«برلینر سایتونگ» همچنین به یادداشت بوداپست در سال ۱۹۹۴ اشاره کرد که بر اساس آن اوکراین در ازای دریافت تضمین‌هایی درباره احترام به استقلال، حاکمیت و مرزهایش، از زرادخانه هسته‌ای خود صرف‌نظر کرد.

تغییر موضع کی‌یف پس از سال ۲۰۱۳

این رسانه آلمانی در ادامه با اشاره به تحولات سیاسی اوکراین نوشت: در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۱۰، ویکتور یانوکوویچ که از بی‌طرفی نظامی حمایت می‌کرد، به پیروزی رسید و ویکتور یوشچنکو، رئیس‌جمهور طرفدار عضویت در ناتو، تنها در جایگاه پنجم قرار گرفت.

در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۱۲ نیز احزاب مخالف ادغام اوکراین در ناتو توانستند اکثریت سیاسی را به دست آورند؛ اما از سال ۲۰۱۳ به بعد، مداخله بازیگران خارجی در تحولات سیاسی اوکراین افزایش یافت.

نقش غرب در تحولات سال ۲۰۱۴

«برلینر سایتونگ» با اشاره به تحولات ۲۲ فوریه ۲۰۱۴، این رخداد را تغییر غیرقانونی دولت اوکراین توصیف کرد و نوشت: یک روز پیش از آن، وزیران خارجه آلمان، فرانسه و لهستان توافقی میان دولت وقت و مخالفان برای حل بحران سیاسی امضا کرده بودند.

این روزنامه مدعی شد که پس از برهم خوردن این توافق و تغییر قدرت، کشور‌های غربی و اتحادیه اروپا این روند را محکوم نکردند و در نهایت از دولت جدید حمایت کردند؛ موضوعی که به گفته این رسانه، به تشدید شکاف‌های قومی، زبانی، فرهنگی و مذهبی در اوکراین و آغاز درگیری‌های داخلی منجر شد.

در پایان این مطلب آمده است: اعلام عضویت آینده اوکراین در ناتو و حمایت غرب از تغییر قدرت در فوریه ۲۰۱۴ را باید در چارچوب تحولات بعدی این کشور بررسی کرد؛ چراکه این اقدامات از منظر نویسنده، در ارتباط با اصول حاکمیت ملی و تمامیت ارضی مورد تأکید در یادداشت بوداپست، پرسش‌های جدی درباره رویکرد غرب به تعهدات خود ایجاد می‌کند.

انتهای خبر/274396/