اینتل ظرفیت تولید پردازنده‌های مصرفی را به تراشه‌های سروری اختصاص می‌دهد

به گزارش خبرگزاری آگاه؛ گسترش زیرساخت‌های هوش مصنوعی، الگوی تقاضا در صنعت نیمه‌هادی را به‌طور قابل توجهی تغییر داده و تولیدکنندگان بزرگ را به بازنگری در نحوه تخصیص ظرفیت کارخانه‌های خود وادار کرده است. افزایش سرمایه‌گذاری شرکت‌های فناوری در مراکز داده، نیاز به پردازنده‌های سروری، حافظه و تجهیزات ارتباطی را به سطحی رسانده که ظرفیت فعلی تولید پاسخ‌گوی تمام سفارش‌ها نیست. در مقابل، بازار کامپیوتر‌های شخصی تحت تأثیر افزایش هزینه قطعات و کاهش تقاضای مصرف‌کنندگان با شرایط دشوارتری مواجه شده است. اینتل در چنین وضعیتی تلاش می‌کند از ظرفیت تولیدی که پیش‌تر برای پردازنده‌های لپ‌تاپ و کامپیوتر‌های رومیزی در نظر گرفته شده بود، برای ساخت محصولات موردنیاز مراکز داده استفاده کند. این تغییر راهبرد علاوه بر افزایش عرضه پردازنده‌های زئون، شامل توسعه فناوری‌های ساخت پیشرفته و رفع محدودیت‌های زنجیره تأمین نیز می‌شود.

تقاضای هوش مصنوعی عرضه پردازنده‌های سروری را تحت فشار قرار داده است

لیپ بو تان، مدیرعامل اینتل، در نشست بررسی عملکرد مالی شرکت اعلام کرده که صنعت نیمه‌هادی با یکی از بزرگ‌ترین کمبود‌های عرضه در تاریخ خود مواجه شده است؛ شرایطی که به گفته او از تقاضای بی‌سابقه برای زیرساخت‌های پردازشی هوش مصنوعی ناشی می‌شود. این شرکت طی فصل سوم سال ۲۰۲۶ توانسته ظرفیت عرضه پردازنده‌های سروری را افزایش دهد، اما حجم سفارش‌ها همچنان از توان تولید فراتر است. تان تأکید کرده که چالش اصلی در فصل‌های آینده، افزایش سرعت تولید به اندازه‌ای خواهد بود که بتواند با رشد تقاضای مشتریان هماهنگ شود. این فشار تنها به شتاب‌دهنده‌های اختصاصی هوش مصنوعی محدود نیست و پردازنده‌های مرکزی نیز به دلیل نقش گسترده در مدیریت سرورها، پردازش داده‌ها و اجرای فعالیت‌های محاسباتی پیچیده با افزایش تقاضا روبه‌رو شده‌اند.

بخش مراکز داده و هوش مصنوعی اینتل در فصل سوم سال جاری میلادی، درآمد ۷٫۳ میلیارد دلاری ثبت کرده که نسبت به فصل قبل ۱۷ درصد و در مقایسه با دوره مشابه سال گذشته نزدیک به ۸۰ درصد افزایش یافته است. مدیران شرکت انتظار دارند رشد این بخش در سال‌های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ نیز ادامه پیدا کند، زیرا گسترش کاربرد‌های استنتاج هوش مصنوعی و ایجنت‌های پیشرفته به پردازنده‌های مرکزی قدرتمندتری نیاز خواهد داشت. برخلاف مرحله آموزش مدل‌های بزرگ که وابستگی زیادی به شتاب‌دهنده‌های تخصصی دارد، اجرای بسیاری از وظایف ایجنتی شامل مدیریت فرایندها، هماهنگی ابزار‌ها و پردازش اطلاعات در چندین مرحله است و همین موضوع می‌تواند نیاز به توان پردازشی CPU را افزایش دهد. اینتل امیدوار است با استفاده از ظرفیت فعلی کارخانه‌های خود و توسعه خطوط جدید، سهم بیشتری از این بازار در حال رشد به دست آورد.

خطوط تولید پردازنده‌های مصرفی به ساخت تراشه‌های زئون اختصاص می‌یابند

یکی از مهم‌ترین اقدامات اینتل، افزایش ظرفیت ساخت پردازنده‌های زئون ۶ از خانواده گرانیت رپیدز است که با فناوری ساخت Intel ۳ تولید می‌شوند. این شرکت اعلام کرده کارخانه فب ۲۴ در نزدیکی شهر لیکسلیپ ایرلند را توسعه می‌دهد تا تعداد بیشتری از این تراشه‌ها را تولید کند. با این حال، انتظار نمی‌رود ظرفیت جدید پیش از پایان سال ۲۰۲۷ به مرحله بهره‌برداری برسد، مگر آنکه روند توسعه کارخانه سریع‌تر از برنامه فعلی پیش برود. خانواده گرانیت رپیدز براساس توضیحات مدیران اینتل، یکی از سریع‌ترین روند‌های افزایش تولید را در میان پردازنده‌های سروری این شرکت تجربه کرده است، اما با وجود رشد ظرفیت، عرضه آن همچنان از تقاضای مشتریان عقب مانده است.

تغییر مهم دیگر در کارخانه‌های ایالت اورگن آمریکا انجام خواهد شد؛ جایی که اینتل قصد دارد بخشی از تجهیزات و ظرفیت اختصاص‌یافته به فناوری ساخت Intel ۱۸A را به فرایند Intel ۳ منتقل کند. این منابع تولیدی در ابتدا برای ساخت پردازنده‌های مصرفی پنتر لیک در نظر گرفته شده بودند، اما کاهش تقاضای بازار کامپیوتر‌های شخصی باعث شده شرکت استفاده از آن‌ها را برای تولید تراشه‌های مراکز داده در اولویت قرار دهد. دیو زینسنر، مدیر مالی اینتل، توضیح داده که بخشی از ظرفیت آزادشده در تولید ویفر‌های ۱۸ A می‌تواند برای افزایش ساخت محصولات سروری مورد استفاده قرار گیرد. براساس برنامه فعلی، ظرفیت اضافی Intel ۳ در کارخانه‌های اورگن از نیمه دوم سال ۲۰۲۷ وارد چرخه تولید خواهد شد و به افزایش عرضه پردازنده‌های زئون کمک خواهد کرد.

اینتل هم‌زمان تلاش می‌کند بدون ساخت خطوط تولید جدید، بازده کارخانه‌های موجود را نیز افزایش دهد. بهبود کیفیت فرایند ساخت و کاهش زمان تولید ویفر‌ها از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند تعداد پردازنده‌های سالم خروجی را افزایش دهند. این شرکت اعلام کرده هزینه تولید با فناوری Intel ۳ از فصل نخست سال ۲۰۲۶ تاکنون حدود ۱۵ درصد کاهش یافته است. افزایش بازده برای پردازنده‌های پیشرفته اهمیت زیادی دارد، زیرا ساخت این تراشه‌ها به مراحل پیچیده لیتوگرافی و کنترل کیفیت نیاز دارد و حتی بهبود محدود در درصد محصولات سالم می‌تواند بر هزینه تمام‌شده و ظرفیت عرضه تأثیر قابل توجهی داشته باشد.

توسعه کارخانه‌های آریزونا برای تولید تراشه‌های پیشرفته سرعت می‌گیرد

در کنار افزایش ظرفیت فناوری Intel ۳، اینتل توسعه کارخانه‌های پیشرفته خود در آریزونا را نیز شتاب داده است. این شرکت در حال افزایش تولید با فرایند Intel ۱۸A در کارخانه فب ۵۲ است و نصب تجهیزات تولیدی در کارخانه مجاور فب ۶۲ را زودتر از برنامه اولیه آغاز کرده است. انتظار می‌رود فب ۶۲ به دومین مرکز تولید انبوه تراشه‌های مبتنی بر فناوری‌های Intel ۱۸A و Intel ۱۸A-P تبدیل شود و در آینده از توسعه نسل‌های جدید پردازنده‌های مصرفی و سروری پشتیبانی کند. این سرمایه‌گذاری‌ها بخشی از برنامه اینتل برای افزایش توان تولید داخلی در آمریکا و کاهش محدودیت‌های ظرفیت در فناوری‌های پیشرفته محسوب می‌شوند.

با این حال، شرکت هنوز مشخص نکرده چه سهمی از ظرفیت کارخانه‌های جدید آریزونا به تراشه‌های سروری اختصاص خواهد یافت و چه میزان برای تولید محصولات کامپیوتر‌های شخصی استفاده می‌شود. اینتل با وجود انتقال بخشی از منابع تولیدی به حوزه مراکز داده، قصد ندارد بازار مصرف‌کنندگان را کنار بگذارد و انتظار دارد پردازنده‌های نسل آینده کور اولترا ۴۰۰ از خانواده نوا لیک به بهبود موقعیت رقابتی آن کمک کنند. ساخت این محصولات نیز به ظرفیت قابل توجهی از خطوط تولید پیشرفته نیاز دارد و شرکت باید میان پاسخ‌گویی به تقاضای سرور‌ها و حفظ حضور در بازار کامپیوتر‌های شخصی تعادل برقرار کند. به همین دلیل، توسعه فناوری‌های ۱۸A و ۱۸A-P در آریزونا برای تأمین نیاز هر ۲ بخش اهمیت خواهد داشت.

کمبود قطعات بسته‌بندی پیشرفته مانع افزایش عرضه تراشه‌ها شده است

چالش اینتل تنها به تعداد ویفر‌های تولیدشده محدود نمی‌شود و کمبود برخی قطعات موردنیاز برای بسته‌بندی پردازنده‌های پیشرفته نیز به مانعی در مسیر افزایش عرضه تبدیل شده است. پردازنده‌های سروری جدید معمولاً از چندین تراشه کوچک‌تر تشکیل می‌شوند که باید با استفاده از زیرلایه‌های ویژه و فناوری‌های ارتباطی پیشرفته در یک پکیج قرار گیرند. اینتل برای اتصال بخش‌های مختلف پردازنده از فناوری‌هایی مانند EMIB و Foveros استفاده می‌کند که امکان ارتباط سریع میان تراشه‌ها و ترکیب اجزای ساخته‌شده با فناوری‌های تولید متفاوت را فراهم می‌کنند. با این حال، افزایش ظرفیت ساخت ویفر‌ها بدون تأمین زیرلایه‌ها و تجهیزات بسته‌بندی کافی، الزاماً به افزایش متناسب تعداد پردازنده‌های آماده فروش منجر نخواهد شد.

مدیر مالی اینتل تأکید کرده که شرکت هم‌زمان با محدودیت ظرفیت تولید ویفر و کمبود زیرلایه‌های پیشرفته مواجه است و برطرف کردن هر ۲ مشکل برای پاسخ‌گویی به تقاضا ضرورت دارد. اینتل با تأمین‌کنندگان خود همکاری می‌کند تا ظرفیت تولید زیرلایه‌ها افزایش پیدا کند و انتظار دارد در نیمه دوم سال ۲۰۲۷ حدود ۴۰ درصد ظرفیت اضافی در این بخش فراهم شود. همچنین عملیات بسته‌بندی پیشرفته در کارخانه‌های نیومکزیکو و مالزی در حال گسترش است تا نیاز محصولات داخلی و سفارش‌های مشتریان خارجی پوشش داده شود. افزایش ظرفیت این بخش به‌ویژه برای پردازنده‌های چندتراشه‌ای آینده اهمیت دارد، زیرا نسل‌های جدید زئون از ساختار‌های پیچیده‌تری استفاده خواهند کرد که چندین تراشه پردازشی را به‌صورت افقی و عمودی به یکدیگر متصل می‌کنند.

برای نمونه، پردازنده‌های زئون خانواده کلیر واتر فارست از ترکیب فناوری‌های EMIB و Foveros Direct ۳D بهره می‌برند و تراشه‌های پردازشی ساخته‌شده با فرایند Intel ۱۸A را روی بخش‌های پایه تولیدشده با فناوری Intel ۳ قرار می‌دهند. چنین ساختاری امکان توسعه پردازنده‌های پیچیده‌تر را فراهم می‌کند، اما به تجهیزات دقیق اتصال و بسته‌بندی نیاز دارد. اینتل همچنین روی توسعه فناوری EMIB-T و اتصال هیبریدی کار می‌کند تا بتواند نیاز نسل‌های آینده پردازنده‌های سروری را پاسخ دهد. مدیران شرکت اعلام کرده‌اند این فناوری‌ها علاوه بر محصولات اختصاصی اینتل، مورد توجه مشتریان خارجی خدمات تولید نیمه‌هادی نیز قرار گرفته‌اند و گسترش ظرفیت بسته‌بندی می‌تواند فرصت‌های تجاری تازه‌ای ایجاد کند.

هزینه سرمایه‌گذاری اینتل در سال ۲۰۲۷ افزایش می‌یابد

اجرای برنامه‌های توسعه کارخانه‌ها و خرید تجهیزات پیشرفته به سرمایه‌گذاری گسترده نیاز دارد. اینتل پیش‌بینی کرده هزینه‌های سرمایه‌ای شرکت در سال ۲۰۲۶ به حدود ۲۰ میلیارد دلار برسد و در سال ۲۰۲۷ افزایش قابل توجهی پیدا کند، هرچند هنوز رقم مشخصی برای سال آینده اعلام نشده است. این شرکت در فصل سوم سفارش قطعی خرید تجهیزات تولید تراشه را نسبت به فصل قبل نزدیک به ۴۰ درصد افزایش داده تا ماشین‌آلات موردنیاز پروژه‌های توسعه ظرفیت را تأمین کند. همچنین علاوه بر گسترش کارخانه‌های آریزونا، در حال بررسی امکان تسریع ساخت مجموعه تولید نیمه‌هادی خود در ایالت اوهایو است که مراحل اولیه احداث زیرساخت‌های آن پیش رفته است.

با وجود این سرمایه‌گذاری‌ها، مدیران اینتل هشدار داده‌اند که افزایش عرضه پردازنده‌های سروری به زمان نیاز خواهد داشت. تجهیزات جدید باید نصب و آزمایش شوند، ویفر‌ها فرایند‌های چندمرحله‌ای تولید را پشت سر بگذارند و تأمین‌کنندگان قطعات بسته‌بندی نیز ظرفیت خود را گسترش دهند. به همین دلیل، انتظار می‌رود محدودیت عرضه به‌ویژه در نیمه نخست سال ۲۰۲۷ همچنان شدید باقی بماند و اثر کامل سرمایه‌گذاری‌های جدید در نیمه دوم سال و پس از آن آشکار شود. این شرایط در حالی ادامه خواهد داشت که بازار کامپیوتر‌های شخصی احتمالاً با کاهش بیشتری در تقاضا مواجه می‌شود، اما اینتل امیدوار است رشد سفارش‌های مراکز داده و افزایش بهره‌وری کارخانه‌ها بتواند بخشی از فشار ناشی از افت بازار مصرف‌کنندگان را جبران کند.

تغییر اولویت تولید اینتل نشان می‌دهد رشد زیرساخت‌های هوش مصنوعی دیگر تنها بر بازار شتاب‌دهنده‌های تخصصی تأثیر نمی‌گذارد و تقاضا برای پردازنده‌های مرکزی و تجهیزات بسته‌بندی پیشرفته را نیز افزایش داده است. این شرکت با انتقال بخشی از ظرفیت پردازنده‌های مصرفی به محصولات سروری و توسعه کارخانه‌های جدید تلاش می‌کند موقعیت خود را در این بازار تقویت کند، اما تحقق برنامه‌ها به رفع هم‌زمان محدودیت‌های تولید ویفر، تأمین قطعات و افزایش بازده خطوط ساخت وابسته خواهد بود.

انتهای خبر/286398/