شرطی‌سازی اقتصاد به مذاکره، خطای راهبردی دولت‌هاست/ بازدارندگی ایران مانع جنگ است، نه نشست‌های دیپلماتیک

«حبیب‌الله بوربور» دبیرکل جمعیت وفاداران انقلاب اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی آگاه، درباره تأثیر مذاکرات بر وضعیت داخلی کشور و امکان ایجاد گشایش در فضای سیاسی و اجتماعی اظهار کرد: از دوره دولت حسن روحانی نوعی نگاه وابسته به غرب در برخی حوزه‌های تصمیم‌سازی شکل گرفت که نتیجه آن «شرطی‌سازی» اقتصاد و افکار عمومی بود. بر اساس این رویکرد، برگزاری یا عدم برگزاری جلسات مذاکره به شاخص‌های داخلی همچون تولید، بورس و معیشت مردم گره زده شد؛ در حالی که این مسائل نباید به نتایج مذاکرات وابسته باشد و اگر هم تأثیری وجود دارد، باید در حدی محدود و غیرتعیین‌کننده تلقی شود.

وی افزود: متأسفانه این نگاه در دولت‌های بعدی نیز کم‌وبیش ادامه یافته است؛ به‌گونه‌ای که حتی رشد بازار سرمایه نیز به صرف انجام مذاکرات نسبت داده می‌شود. این در حالی است که بسیاری از کشورهای جهان بدون وابستگی به نفت و بدون پیوند زدن ارزش پول ملی خود به تحولات سیاسی خارجی، از طریق صنعت، کشاورزی و خدمات فنی اقتصاد خود را اداره می‌کنند. به گفته بوربور، نهادینه شدن این فرهنگ که اقتصاد کشور به نتیجه مذاکرات وابسته است، آسیب‌زا و زمینه‌ساز نارضایتی عمومی خواهد بود.

دبیرکل جمعیت وفاداران انقلاب اسلامی با اشاره به اینکه این رویکرد در دولت‌های مختلف نیز به اشکال مختلف مشاهده شده است، تصریح کرد: شرطی‌سازی اقتصاد و افکار عمومی، کشور را در وضعیت انتظار و بی‌ثباتی نگه می‌دارد و به‌تدریج موجب افزایش نارضایتی می‌شود.

بوربور در ادامه با تأکید بر اینکه جمهوری اسلامی ایران به دنبال جنگ با آمریکا نیست، اظهار داشت: تجربه کشورهایی نظیر لیبی، عراق و سوریه نشان می‌دهد زمانی که انسجام داخلی و قدرت ملی تضعیف شود، زمینه برای مداخله خارجی فراهم خواهد شد.همچنین، فشارها علیه ایران با هدف تضعیف جریان مقاومت و کاهش قدرت بازدارندگی کشور صورت می‌گیرد.

وی با اشاره به توان دفاعی جمهوری اسلامی ایران گفت: قدرت بازدارندگی کشور برای جلوگیری از وقوع جنگ طراحی شده و همین توان، مانع اقدام نظامی دشمنان شده است و جنگ زمانی معنا پیدا می‌کند که بازدارندگی وجود نداشته باشد؛ در حالی که ایران از ظرفیت پاسخ‌گویی برخوردار است و همین مسئله موجب محاسبه‌گری طرف مقابل می‌شود.

دبیرکل جمعیت وفاداران انقلاب اسلامی همچنین با انتقاد از برخی تحلیل‌ها مبنی بر اینکه مذاکرات به‌تنهایی می‌تواند مانع جنگ شود، تصریح کرد: عامل اصلی جلوگیری از جنگ، قدرت دفاعی و انسجام داخلی است، نه صرف برگزاری نشست‌های دیپلماتیک. مذاکره زمانی قابل قبول است که منافع ملی حفظ شود و دستاوردهای علمی و دفاعی کشور مورد خدشه قرار نگیرد.

بوربور در پایان تأکید کرد: روند مذاکرات نباید به‌صورت تدریجی به محدودسازی توان بازدارندگی کشور منجر شود و افکار عمومی نیز باید نسبت به این مسئله هوشیار باشد.

انتهای خبر/230803/