تنگه هرمز، سیاهچاله اقتصاد آمریکا!

به گزارش خبرگزاری آگاه، جعفر صارمی دریادداشتی اختصاصی نوشت: در تحلیل تقابلات جاری در خلیج فارس و بحران انسداد تنگه هرمز، تمرکز صرف بر تبادل آتش و آرایش ناوگان‌های دریایی، یک خطای محاسباتی بزرگ است. واقعیت میدانی که اکنون در واشنگتن با نگرانی رصد می‌شود، این است که جبهه اصلی نبرد از روی عرشه ناو‌ها به تالار‌های بورس وال‌استریت، پمپ‌بنزین‌های تگزاس و سبد خرید خانوار‌های آمریکایی کشیده شده است. جنگ‌های فرسایشی پیش از آنکه ماشین نظامی یک ابرقدرت را متوقف کنند، سیستم تأمین مالی و پشتوانه سیاسی آن را فلج می‌کنند.

 امروز، تداوم محاصره دریایی هرمز و استقرار نظامی پرهزینه آمریکا، شکافی عمیق میان «هزینه‌های تصاعدی پنتاگون»، «ظرفیت تأمین سرمایه وال‌استریت» و «آستانه تحمل افکار عمومی» ایجاد کرده است.

روزی یک میلیارد دلار تاوان مداخله

آغاز هر ماجراجویی نظامی برای ایالات متحده نیازمند تزریق فوری سرمایه است؛ اما در شرایط کنونی، صورت‌حساب‌های پنتاگون رکورد‌های تاریخی را جابه‌جا کرده‌اند. برآورد‌ها و افشاگری‌های اخیر نشان می‌دهد که هزینه این تقابل، به یک سیاه‌چاله مالی تبدیل شده است.

بر اساس اسناد ارائه شده از سوی پنتاگون به کنگره، ماشین جنگی آمریکا تنها در ۶ روز نخست آغاز عملیات برای بازگشایی هرمز، مبلغ هنگفت ۱۱.۳ میلیارد دلار هزینه روی دست مالیات‌دهندگان گذاشته است. اما فاجعه اصلی در تداوم این روند است؛ برآورد‌ها نشان می‌دهد که پس از شوک اولیه، نگهداری این آرایش نظامی و تداوم عملیات، روزانه ۱ میلیارد دلار هزینه در بر دارد. با گذشت تنها ۱۵ روز از آغاز حملات، کنتور هزینه‌های واشنگتن از مرز ۲۱ میلیارد دلار عبور کرده است.

این ارقام نجومی در حالی ثبت می‌شود که بر اساس گزارش SCMP (South China Morning Post)، نهاد‌های بزرگ تأمین‌کننده سرمایه در وال‌استریت به دلیل ریسک بالای ژئوپلیتیک در حال عقب‌نشینی هستند. دولت آمریکا برای تأمین این هزینه روزانه ۱ میلیارد دلاری، نیازمند فروش اوراق بدهی است، اما وقتی سرمایه‌گذاران از خرید این اوراق امتناع کنند، واشنگتن با یک بحران نقدینگی و بدهی بی‌سابقه رو‌به‌رو خواهد شد.

تله نفت و سراب شکوفایی اقتصادی

اثرات این جنگ تنها به بودجه نظامی محدود نمی‌شود. بازار‌های انرژی نخستین قربانیان محاصره هرمز هستند. روزنامه فرانسوی لوموند در تحلیل اخیر خود با تیتر معناداری به این موضوع پرداخته است: «جنگ ترامپ در تله نفت گرفتار شده است.

ترامپ که کارزار انتخاباتی خود را با وعده شکوفایی اقتصادی و مهار تورم آغاز کرده بود، اکنون در میانه بحرانی دست و پا می‌زند که مستقیماً قیمت سوخت در پمپ‌بنزین‌های آمریکا را هدف قرار داده است.

لوموند به درستی اشاره می‌کند که این مصرف‌کنندگان غربی هستند که هزینه گزاف این تقابل را با «تورم افسارگسیخته» پرداخت می‌کنند. افزایش قیمت انرژی به عنوان موتور محرک اقتصاد، هزینه تمام‌شده تمام کالا‌ها را در آمریکا بالا می‌برد. این واقعیت تلخ، به سرعت در حال نابودی پایگاه رأی ترامپ است و او را بر سر یک دوراهی تاریخی قرار داده است: «عقب‌نشینی تحقیرآمیز» در برابر انسداد هرمز، یا ادامه یک «جنگ فرسایشی با هزینه‌های کمرشکن» که اقتصاد آمریکا را ویران می‌کند.

عبور از نفت به سبد معیشت

اگر تصور شود که مشکل آمریکا تنها در پمپ‌بنزین‌هاست، ابعاد بحران به درستی درک نشده است. شبکه MS NOW در تحلیلی راهبردی تأکید کرده است که «آمریکایی‌ها تحمل این را ندارند که جنگ ترامپ با ایران طولانی شود. کارشناسان این شبکه معتقدند درگیری نظامی از سه مسیر همزمان: ۱) افزایش قیمت انرژی، ۲) هزینه‌های مستقیم نظامی (روزی ۱ میلیارد دلار) و ۳) اختلال در تجارت جهانی، اقتصاد آمریکا را تحت فشار خردکننده‌ای قرار داده است.

در همین راستا، نشریه پولیتیکو (Politico) در گزارشی هشدارآمیز تأکید می‌کند که مسئله تنگه هرمز دیگر فقط «نفت» نیست، بلکه موج جدیدی از تورم کالایی در راه است. در حالی که دولت آمریکا تمام تلاش خود را برای کاهش نگرانی رأی‌دهندگان در مورد «هزینه‌های زندگی» به کار بسته بود، پیامد‌های زنجیره‌ای این جنگ تمام رشته‌ها را پنبه کرده است.

پولیتیکو فاش می‌سازد که جمهوری‌خواهان به شدت در هراسند که این وضعیت، شانس موفقیت آنها را در انتخابات ماه نوامبر به طور کامل مختل کند. اعتراف دیرهنگام دولت به این عواقب جانبی، نشان‌دهنده غافلگیری استراتژیک واشنگتن در برابر اهرم فشار هرمز است.

تلاقی رکود و جنگ

نباید فراموش کرد که اقتصاد آمریکا پیش از این بحران نیز در وضعیت شکننده‌ای قرار داشت. کاهش رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) آمریکا به ۰.۷ درصد (به دلیل تعطیلی دولت و چالش‌های داخلی)، اقتصاد این کشور را در لبه تیغ قرار داده بود.

اکنون بانک مرکزی آمریکا (فدرال رزرو) در یک تله مرگبار گرفتار است:

اگر برای مهار تورم ناشی از بسته شدن هرمز و گرانی سوخت و مواد غذایی، نرخ بهره را افزایش دهد، اقتصاد نیمه‌جان آمریکا وارد «رکود مطلق» شده و بورس وال‌استریت سقوط خواهد کرد.

 اگر برای جلوگیری از رکود و کمک به تأمین مالی هزینه‌های جنگی پنتاگون، نرخ بهره را پایین نگه دارد، تورم افسارگسیخته (به تعبیر لوموند) سفره خانوار‌های آمریکایی را نابود کرده و شکست ترامپ در انتخابات نوامبر را تضمین می‌کند.

انسداد تنگه هرمز از دهم اسفندماه، صرفاً یک اقدام تاکتیکی نظامی نبود، بلکه شلیک دقیق به پاشنه آشیل اقتصاد سرمایه‌داری آمریکا بود. هزینه ۲۱ میلیارد دلاری تقابل در تنها ۱۵ روز، در کنار سرریز شدن بحران به سبد خرید مردم و پمپ‌بنزین‌ها، نشان می‌دهد که واشنگتن در یک تله استراتژیک چندلایه گرفتار شده است.

جنگی که قرار بود با یک نمایش قدرت و بیانیه‌های تند (مانند بیانیه اخیر ترامپ پس از حمله بی‌حاصل به خارک) به سرعت پایان یابد، اکنون به ماشین مکنده‌ای تبدیل شده که روزانه ۱ میلیارد دلار از ثروت آمریکا را می‌بلعد و همزمان، شانس بقای سیاسی حاکمان کاخ سفید را در انتخابات پیش‌رو به پایین‌ترین حد ممکن تنزل داده است. آمریکا اکنون نه با یک چالش نظامی، که با یک فروپاشی تدریجی اقتصادی و سیاسی دست‌وپنجه نرم می‌کند.

انتهای خبر/236418/