محمدی منش: مشکلات بسکتبال ایران نتیجه چهار سال تصمیم‌گیری است/ جوان‌گرایی واقعی را در تیم ملی ندیدم

رضا محمدی‌منش در گفت‌وگو با خبرگزاری آگاه، درباره شرایط تیم ملی بسکتبال ایران در مسیر انتخابی جام جهانی ۲۰۲۷ و حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا اظهار داشت: در دو بازی اخیر مقابل نیوزلند و فیلیپین، شرایط متفاوتی داشتیم. مقابل فیلیپین واقعاً خوب نبودیم و حتی در بخش پرتاب‌های سه‌امتیازی نیز عملکرد مطلوبی نداشتیم. مانولوپولوس سرمربی تیم ملی هم پذیرفت که تیم روز خوبی را پشت سر نگذاشته است.

سرمربی سابق تیم ملی نوجوانان افزود: درباره دیدار با نیوزلند نمی‌توانم همه چیز را به شانس و بدشانسی نسبت بدهم. در ورزش ممکن است این واژه‌ها را به کار ببریم، اما وقتی برنامه‌ریزی بهتری داشته باشیم، حتی نیوزلند را هم می‌توانیم شکست دهیم. ما در دقایق پایانی آن مسابقه برنامه مشخصی نداشتیم وگرنه می‌توانستیم بازی را به سود خودمان تمام کنیم. چهار بازی دیگر پیش روی ماست و برای صعود به جام جهانی ۲۰۲۷، باید حداقل دو مسابقه را ببریم. البته حتی پس از کسب دو پیروزی نیز باید منتظر نتایج سایر مسابقات باشیم. اما مسئله مهم‌تر از صعود، شکل و ساختار تیم ملی است، چون کمتر از دو هفته دیگر باید در بازی‌های آسیایی ناگویا نیز به میدان برویم و آن مسابقات اهمیت زیادی دارد.

مربی تیم ملی باید در حد نام ایران باشد

مربی بسکتبال ایران درباره عملکرد کادر فنی تیم ملی گفت: فلسفه بازی و استفاده از بازیکنان خوب تیم ملی، چه جوان و چه باتجربه، به نظر من مناسب نبوده است. نمی‌خواهم به شخص خاصی حمله کنم، اما با تمام احترامی که برای سرمربی تیم ملی قائلم، باید بگویم  سرمربی تیم ملی باید یک سطح بالاتر از مربیان داخلی باشد؟ یکی از مشکلات اصلی ما همین موضوع است و تصمیم‌گیری در این مورد بر عهده فدراسیون است. فدراسیون بیش از چهار سال فرصت داشته است تا شناخت لازم را پیدا کند. اگر اکنون مشکلی وجود دارد، نمی‌توان همه چیز را به بازیکنان یا حتی مربی نسبت داد. مربی را مسئولان انتخاب کرده‌اند و کسی که او را انتخاب کرده باید پاسخگوی این تصمیم باشد. به نظرم مانولوپولوس در حد تیم ملی نیست.

محمدی‌منش گفت: چهار سال زمان کمی نیست. فدراسیون باید در این مدت برنامه و ساختار مشخصی ایجاد می‌کرد. نمی‌توانیم بعد از چهار سال همچنان بگوییم مشکل داریم و امیدوار باشیم با یک اتفاق یا جرقه شرایط تغییر کند.

جوان‌گرایی از سال‌ها قبل در بسکتبال وجود داشته است

وی درباره موضوع جوان‌گرایی در تیم ملی اظهار داشت: جوان‌گرایی موضوع جدیدی نیست. تیم‌های ملی ایران از گذشته نیز در کنار بازیکنان باتجربه، از بازیکنان جوان استفاده می‌کردند. این اتفاق نه فقط در بسکتبال، بلکه در بسیاری از رشته‌های ورزشی وجود داشته است. بازیکنانی مانند محمد جمشیدی، ارسلان کاظمی و سایر بازیکنان باتجربه، مسیر خود را از رده‌های پایه طی کرده‌اند. این بازیکنان سال‌ها در تیم‌های نوجوانان، جوانان و باشگاهی فعالیت کرده‌اند تا به سطح تیم ملی بزرگسالان برسند. 

محمدی‌منش افزود: نمی‌توانیم بازیکنی را چند سال کنار بگذاریم و بعد دوباره متوجه شویم که به او نیاز داریم. اگر سیستم داشته باشیم، اگر شایسته‌سالاری حاکم باشد و اگر بازیکن از رده‌های پایه به‌صورت اصولی رشد کند، به‌صورت پله‌پله به تیم ملی بزرگسالان می‌رسد. کشورهای دیگر همین کار را انجام می‌دهند و ما نیز باید چنین سیستمی داشته باشیم.

خانه از پای‌بست مشکل دارد

این مربی بسکتبال با انتقاد از وضعیت ساختاری این رشته عنوان کرد: مربیان رده‌های پایه، مربیان تیم‌های ملی، مربیان باشگاهی و مربیان لیگ همه باید در یک سیستم مشخص فعالیت کنند و خروجی این زنجیره باید در فدراسیون دیده شود. اگر این ساختار وجود نداشته باشد، نمی‌توان انتظار نتیجه داشت.

وی گفت: من نمی‌خواهم درباره افراد از عباراتی مانند باندبازی یا مافیا استفاده کنم، چون نمی‌خواهم به کسی اتهام بزنم، اما واقعیت این است که تصمیم‌هایی گرفته شده که برای من قابل درک نیست. بازیکن جوان کنار گذاشته می‌شود، فرد دیگری جای او را می‌گیرد و بعد دوباره به بازیکن قبلی نیاز پیدا می‌کنیم.  به نظر من خانه از پای‌بست مشکل دارد؛ از لیگ گرفته تا رده‌های پایه، تیم‌های ملی پایه، انتخاب مربی و سیستم استعدادیابی. همه این بخش‌ها باید در یک مسیر مشخص حرکت کنند.

پشت اسم جوان‌گرایی یا کمیته فنی پنهان نشویم

محمدی‌منش با اشاره به تجربه خود در تیم‌های ملی گفت: من ۱۸ سال با فدراسیون همکاری داشته‌ام و در رده‌های مختلف تیم ملی فعالیت کرده‌ام. در آن زمان برای تشکیل تیم‌های ملی، جلسات کارشناسی برگزار می‌شد و مربی باید از برنامه یک‌ساله یا دوساله خود دفاع می‌کرد. برنامه پس از بررسی و تأیید، وارد مرحله اجرا می‌شد.

وی ادامه داد: در آن سیستم، همه چیز هدفمند بود. بازیکن از رده نوجوانان و جوانان مسیر مشخصی را طی می‌کرد. جوان‌گرایی واقعی نیز به این معنا بود که بازیکنان کم‌سن‌تر در کنار نفرات باتجربه قرار می‌گرفتند تا هم تیم نتیجه بگیرد و هم نسل بعدی برای آینده آماده شود. نباید پشت اسم جوان‌گرایی یا کمیته فنی پنهان شویم. جوان‌گرایی باید یک چرخه دائمی باشد، نه اینکه صرفاً چند بازیکن را وارد فهرست کنیم و اسم آن را جوان‌گرایی بگذاریم.

گرفتن بازی از جمشیدی و کاظمی هنر می‌خواهد

محمدی‌منش با اشاره به بازیکنان باتجربه تیم ملی گفت: محمد جمشیدی، ارسلان کاظمی، بهنام یخچالی، محمد امینی، سالار منجی و سایر بازیکنان شایسته، سال‌ها برای رسیدن به این جایگاه زحمت کشیده‌اند. گرفتن بازی از چنین بازیکنانی هنر می‌خواهد. مربی باید بتواند از ظرفیت بازیکنان خود استفاده کند. ممکن است یک مربی دانش بالایی داشته باشد، اما در کوچینگ و گرفتن بازی از بازیکنان موفق نباشد. اینها دو موضوع متفاوت هستند و باید در انتخاب سرمربی تیم ملی مورد توجه قرار گیرد.در گذشته بازیکنان بسیار خوبی داشتیم و در رده‌های مختلف نتایج قابل توجهی گرفتیم. بنابراین نباید به بهانه‌های مختلف از مسئولیت تصمیم‌گیری فرار کنیم.

کشورهای دیگر منتظر ما نمی‌مانند

این مربی بسکتبال با اشاره به رقابت فشرده در سطح آسیا گفت: کشورهای دیگر برای ما دلسوزی نمی‌کنند. فیلیپین، ژاپن، اردن و سایر تیم‌ها برای موفقیت برنامه‌ریزی می‌کنند و حتی برای تقویت تیم ملی خود از بازیکنان دارای تابعیت استفاده می‌کنند. باید از خودمان بپرسیم در چه نقطه‌ای قرار داریم. نمی‌توانیم مقابل نیوزیلند بازی کنیم، ببازیم و بعد بگوییم بدشانس بودیم. اگر برنامه‌ریزی درست داشته باشیم، می‌توانیم با چنین تیم‌هایی رقابت کنیم. من از عملکرد و زحمات فدراسیون و تیم ملی انتقاد می‌کنم، اما این انتقاد از سر دلسوزی است. برای من اسم افراد مهم نیست؛ پرچم ایران و موفقیت تیم ملی مهم است.

ورزش حرفه‌ای با جرقه درست نمی‌شود

وی با عنوان اینکه ورزش حرفه‌ای نیازمند برنامه‌ریزی بلندمدت است، عنوان کرد: ورزش حرفه‌ای با یک جرقه درست نمی‌شود. باید برنامه داشته باشیم و شبانه‌روز کار کنیم. متأسفانه احساس می‌کنم از دنیا و حتی از برخی کشورهای آسیایی عقب افتاده‌ایم.

محمدی‌منش درباره عملکرد کمیته فنی گفت: کمیته فنی باید نقش واقعی خود را ایفا کند. کارشناسان و پیشکسوتانی که در این کمیته حضور دارند، باید بر اساس تجربه خود هدف‌گذاری کنند، عملکرد مربی را بررسی کنند و در نهایت پاسخ روشنی درباره تصمیمات گرفته‌شده وجود داشته باشد. همه باید به مربیان کمک کنند و اجازه دهند وظیفه خود را انجام دهند، اما در نهایت باید مشخص باشد چه کسی برنامه‌ریزی کرده، چه کسی مربی را انتخاب کرده و چه کسی مسئول تصمیمات چهار سال گذشته بوده است.

جوان‌گرایی واقعی را در تیم ملی نمی‌بینم

وی در پاسخ به این سؤال که آیا جوان‌گرایی واقعی در تیم ملی بسکتبال دیده می‌شود، گفت: خیر؛ من جوان‌گرایی واقعی را نمی‌بینم. من ۱۸ سال با فدراسیون کار کرده‌ام و در رده‌های پایه و تیم‌های ملی حضور داشته‌ام. بنابراین نمی‌توان به‌راحتی سر من کلاه گذاشت. جوان‌گرایی همیشه در تیم‌های ملی وجود داشته، اما اینکه یک بازیکن ۲۳ ساله را صرفاً به دلیل سنش جوان معرفی کنیم، جوان‌گرایی نیست. در گذشته نیز در تیم‌های جوانان و بزرگسالان، بازیکنان کم‌سن‌تر در کنار نفرات باتجربه قرار می‌گرفتند. مثلاً بخشی از ترکیب تیم از بازیکنان کم‌سن تشکیل می‌شد، اما در کنار آن، تیم باید برای کسب نتیجه نیز آماده می‌شد. این چرخه باید همیشه ادامه داشته باشد.

بازیکن ۱۷ ساله اسپانیا را باید الگوی جوان‌گرایی دانست

وی برای توضیح منظور خود از جوان‌گرایی واقعی گفت: در فوتبال جهان می‌بینیم بازیکنی در ۱۷ سالگی در سطح اول تیم ملی کشورش بازی می‌کند و حتی به عنوان پدیده مسابقات جهانی معرفی می‌شود. این یعنی جوان‌گرایی واقعی؛ اینکه بازیکن جوان به دلیل شایستگی‌اش در ترکیب اصلی قرار بگیرد، نه اینکه صرفاً نام او را در فهرست قرار دهیم و بگوییم جوان‌گرایی کرده‌ایم.

محمدی‌منش تأکید کرد: اینکه چند بازیکن را به تیم ملی دعوت کنیم و بعد بگوییم جوان‌گرایی کرده‌ایم، به نظر من ظلم به ورزش است. اگر بازیکن ۲۳ ساله را جوان معرفی کنیم یا صرفاً برای افکار عمومی از واژه جوان‌گرایی استفاده کنیم، این موضوع نه‌تنها جوان‌گرایی نیست، بلکه می‌تواند به بسکتبال آسیب بزند.

برای صعود باید دو بازی را ببریم

وی درباره شرایط تیم ملی در ادامه رقابت‌های انتخابی جام جهانی گفت: چهار بازی باقی مانده و معتقدم باید حداقل دو مسابقه را ببریم. البته پس از آن نیز باید نتایج سایر بازی‌ها را دنبال کنیم، اما کسب دو پیروزی برای ما بسیار مهم است. از صمیم قلب برای تیم ملی و فدراسیون آرزوی موفقیت دارم. بازیکنان زحمت می‌کشند و من نمی‌گویم فدراسیون هیچ کاری نکرده است؛ قطعاً تلاش‌هایی انجام شده، اما معتقدم برنامه‌ریزی صحیحی که باید در این چهار سال انجام می‌شد، صورت نگرفته است.

وی خاطرنشان کرد: تمام صحبت‌های من از روی دلسوزی است و هیچ حب و بغضی نسبت به افراد ندارم. برای همه مربیان، بازیکنان و مسئولان احترام قائلم، اما تیم ملی برای من بالاتر از نام افراد است. امیدوارم از اشتباهات گذشته درس بگیریم و در فرصت باقی‌مانده تا بازی‌های آسیایی ناگویا و پنجره بعدی انتخابی جام جهانی، تصمیمات بهتری بگیریم و در نهایت پرچم ایران را بالا نگه داریم.

انتهای خبر/275023/