وقتی قبولی در آزمون قضاوت هم مانع پیش‌داوری گزینش نمی‌شود؛ دردسر نخبه نابینا برای ورود به دستگاه قضا

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آگاه تقویم که به ۲۳ مهرماه روز جهانی «عصای سفید» می‌رسد، روایتگر فصل مشترکی از تکریم‌ها، شعار‌ها و بیانیه‌هایی است که شاید در بطن بسیاری از آنها، فاصله میان حرف تا عمل به وسعت یک عمر باشد و پابرجا بماند.

در روزگاری که پیشرفت شتابان فناوری‌های نوین، مرز‌های ناتوانی را درنوردیده و ابزار‌های پیشرفته‌ای چون «دیزی‌پلیر» و «نوت‌تک»، جهان تیره‌وتار سنتی را به پهنه‌ای روشن از دسترسی آسان به دانش و اطلاعات مبدل ساخته‌اند، اما همچنان در بر بروکراسی‌های خشک و تصمیمات پیش‌داورانه می‌چرخد.

داستان نخبگان روشندل، داستان رنج‌آشنای استعدادیابی‌هایی است که در کوچه-پس‌کوچه‌های انجماد فکری و تفسیر‌های مضیقِ رنگ‌باخته، پشت در‌های بسته گزینش متوقف می‌شوند؛ کسانی که با وجود طی مدارج عالی علمی و اثبات شایستگی‌های بی‌نظیر، تنها به جرم نابینایی از حق طبیعی خدمت به جامعه محروم می‌ شوند.

در این میان، صدای دانشجویان و پژوهشگران جوانی که نه به دنبال ترحم، بلکه در پی عدالت مبتنی بر شایستگی هستند، فریادی است بر سرِ دغدغه‌مندانی که باید قانون حمایت از معلولین را از روی کاغذ به بطن جامعه تزریق کنند.

خبرگزاری آگاه در گفت‌و‌گو با امیرحسین پژمان دانشجوی مقطع کارشناسی‌ارشد حقوق کیفری و جرم‌شناسی و از داوطلبان پرانگیزه آزمون قضاوت، ابعاد تازه‌ای از موانع پیش‌روی نخبگان روشندل در دسترسی به مناصب کلیدی و چالش‌های فقهی و حقوقی این مسیر را به بحث گذاشته است؛ روایتی از جنس مطالبه‌گری، امید و عبور از باور‌های کهنه.

مشروح گفت‌‌و‌گوی آگاه با پژمان دانشجوی روشندل مقطع کارشناسی‌ارشد حقوق کیفری و جرم‌شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز در ادامه می‌آید:

در آزمون قضاوت پذیرفته شد اما به سد پیش‌داوری خوردم

پژمان در ابتدا ضمن معرفی خود عنوان کرد: با یاد و نام خداوند متعال، بنده امیرحسین پژمان، نابینا و دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم‌شناسی و داوطلب مقطع دکتری در همین رشته هستم. نخست، روز جهانی عصای سفید و روز نابینایان را به تمامی همنوعان گرامی در ایران اسلامی تبریک می‌گویم. بنده سال ۱۴۰۳ در آزمون قضاوت شرکت کرده و موفق به قبولی شدم؛ اما متأسفانه با وجود قبولی، امکان دعوت به مرحله مصاحبه برای بنده فراهم نشد. سال ۱۴۰۴ نیز مجدداً این روند تکرار شد؛ به طوری که چه در فرآیند جذب عمومی و چه در جذب اختصاصی، پیش از آنکه فرصتی برای طی کردن مراحل آزمون و حضور در جلسه مصاحبه فراهم شود، صلاحیت بنده را رد کردند و از روند گزینش کنار گذاشته شدم.

این دانشجوی روشندل افزود: همه‌ساله با مسئولان دستگاه قوه قضائیه مکاتبه می‌کنم؛ امسال نیز نامه‌نگاری‌های متعددی با رئیس محترم جذب و گزینش قضات یعنی جناب حاج سعدی و همچنین با معاون اول قوه قضائیه دکتر خلیلی و معاون حقوقی قوه قضائیه دکتر هادی، انجام داده‌ام.

وی عنوان کرد: با وجود اینکه تمامی مدارک، ادله و اسناد لازم را ارائه داده و آمادگی دارم بارها و بارها توانمندی‌های تکنولوژیک و قابلیت‌های افراد نابینا را برای اثبات صلاحیت خود ارائه کنم، اما پاسخ قاطعی دریافت نکرده‌ام. تنها پاسخی که در نامه‌ها دریافت شده این بوده که «قضاوت پیش‌داورانه اقدامی نمی‌شود»؛ در حالی که خواسته اصلی ما، رفع هرگونه پیش‌داوری و بررسی بر اساس توانمندی است.

این روشندل نخبه دانشگاه آزاد اسلامی تبیین کرد: بنده سال ۱۴۰۴ به اتفاق یکی از مدیران شبکه انجمن نابینایان کشور یعنی دکتر حمید جعفری به حضور حاج نظری قائم‌مقام قوه قضائیه در تهران رسیدیم و در آن دیدار، ایشان متعهد شدند که در رابطه با رفع ممنوعیت ورود افراد نابینا به منصب قضاوت با همکاران قضائی، مسئولان و رئیس قوه قضائیه گفت‌وگو کنند و با وجود اینکه بنده مکرراً از طریق دفتر ایشان پیگیری‌های لازم را انجام دادم، اما تاکنون پاسخ قاطعی دریافت نکرده‌ام.

این دانشجوی روشندل متذکر شد: در بحث فقهی نیز میان فقها اختلاف‌نظر وجود داشته؛ عده‌ای بر این باور بودند که افراد نابینا نمی‌توانند به منصب قضاوت نائل شوند، با این حال، موافقانِ این دیدگاه، استدلال‌های خود را براین اساس ارائه داده‌اند که افراد نابینا می‌توانند قاضی شوند؛ ازجمله با استناد به اینکه در عصر پیامبر اکرم(ص)، قاضی شعیب(ع) وجود داشت که نابینا بود و وظایف قضاوت را انجام می‌داد. 

مسئولان «قانون حمایت از جامعه معلولین» را فراموش نکنند

پژمان خاطرنشان کرد: فقها به یقین به قضاوت افراد نابینا نرسیده‌اند و این موضوع را با شک و تردید همراه دانسته‌اند که در زمانه خودشان نیز مورد اختلاف بوده؛ اما امروز با پیشرفت تکنولوژی، شرایط کاملاً تغییر کرده است. امروزه با وجود امکانات پیشرفته‌ای که در دسترس افراد نابینا قرار دارد، مانند دستگاه‌های «دیزی پلیر» (Daisy Player) و «نوت‌تک» (Notetack) که انجام امور را برای افراد نابینا بسیار آسان و سریع می‌کنند، دیگر آن محدودیت‌های گذشته وجود ندارد و صلاحیت افراد می‌تواند به سهولت اثبات شود.

این نخبه روشندل یادآور شد: از مسئولان تقاضا دارم که «قانون حمایت از جامعه معلولین» را فراموش نکنند و حامی واقعی معلولین باشند. نباید تنها در روز جهانی عصای سفید به جامعه نابینایان توجه کرد؛ بلکه این حمایت باید همیشگی باشد.

وی تشریح کرد: افراد نابینا نیز مانند افراد بینا، توانمند هستند و باید در نهادهای دولتی و دستگاه‌های اجرایی، بیش از پیش حضور داشته باشند و حتی در هیئت دولت نیز به‌عنوان بخشی از مسئولان کشوری حضور یابند. یک فرد نابینا از نظر علمی و قاطعیت، هیچ تفاوتی با فرد بینا ندارد؛ اما متأسفانه به‌دلیل معلولیت، دیدگاه جامعه نسبت به ما محدود است و توانمندی‌هایمان نادیده گرفته می‌شود. 

این دانشجوی روشندل دانشگاه آزاد اسلامی مطرح کرد: ما نابینایان نیازی به ترحم نداریم؛ ما نیز مانند همه افراد عادی هستیم و تنها انتظار داریم که دولت با چشمی باز به توانمندی‌های افراد نابینا بنگرد.

وی گفت: از مسئولان دانشگاه آزاد اسلامی به‌‌خصوص دکتر رنجبر ریاست دانشگاه آزاد اسلامی، دکتر قائدی رئیس دانشگاه آزاد اسلامی استان فارس و واحر شیراز، دکتر بیابان‌نورد، شیخ‌موحد، دکتر بابک باصلی رئیس دانشکده حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز و خبرگزاری آگاه تشکر می‌کنم.

پژمان افزود: امیدوارم این مطالبات من به گوش مسئولان قضائی برسد.

انتهای خبر/283632/