جذب اسپانسر برای ورزش از حرف تا عمل/ حرکت رونالدینیویی وزیر؛ مسیری که فقط از سئول گذر می کند!

به گزارش خبرگزاری آگاه، احمد دنیامالی وزیر ورزش و جوانان در مجمع عمومی پارالمپیک صحبت‌هایی را مطرح کرد که تازگی داشت. او برای بار نخست تعارف را کنار گذاشت و رسما روسای فدراسیون ناتوان را خطاب قرار داد و گفت: جزو معدود کشور‌هایی هستیم که دولت از ورزش قهرمانی حمایت می‌کند رئیس فدراسیون در مجمع انتخاب می‌شود که دنبال منابع مالی و اسپانسر باشد، اما چند درصد این اتفاق می‌افتد؟ انتظار دارند هر حرکتی می‌کنند باید هورا بکشند و این آفت ورزش است. اتفاقا من رئیس باید بیشترین نقد را از خودم داشته باشم، اما طوری برخورد شده که حتی وقتی ورزشکار مدال نمی‌گیرد، انتقاد می‌کند در حالیکه ما مدیران باید ورزشکار را با تدابیرمان در مسیر قرار دهیم.

جملات بی پیرایه و صریح وزیر ورزش اشاره به حقیقتی دارد که مدتهاست گریبان ورزش را چسبیده و به تعبیر وزیر آفت ورزش است. یک تعبیر درست که البته در قبال بی کفایتی برخی از روسای فدراسیون چسبیده شاید کمترین تعریف باشد. واقعیمت امر آن است که به دلیل ماهیت دولتی ورزش ایران عموما روسای فدراسیون‌ها ماهیت کارمندانی را دارند که تنها مدیر هزینه هستند و هیچ خاصیت دیگری ندارند. کارمندانی عموما ضعیف و ناتوان که حتی در هزینه کرد منابعی که از بیت المال بدون حساب و کتاب به آنها تعلق می‌گیرد، کفایت و تدبیر درستی ندارند و سبب تضییع و نابودی سرمایه‌هایی می‌شوند که باید در مسیر اعتلا و ارتقا ورزش و ورزشکاران هزینه شود. نتیجه این رویکرد، شرایط نه چندان حرفه‌ای و اردو‌هایی هست که با بدترین شرایط و کمترین امکانات برگزار می‌شود تا شرایط آماده سازی ورزشکاران ایرانی با رقبای خارجی کاملا متفاوت باشد.

در حوزه‌های دیگر همچون تیم‌های پایه، استعدادیابی، جذب مربی خارجی، ارتقا زیرساخت و بقیه شاخص‌ها نیز فدراسیون‌های ایران عملا زیر خط صفر روزگار را سپری می‌کنند و هیچ بازدهی و دستاوردی ندارند. وزیر ورزش به درستی اشاره کرده روسای فدراسیون‌های ورزشی تنها چشم به خزانه بیت المال و منابع دولتی دارند در حالیکه رئیس فدراسیون باید در وهله نخست به دنبال جذب منابع مالی موثر و غیردولتی برای اداره رشته متبوع خود باشد، اما روسای فدراسیون ورزشی تنها و تنها به بودجه دولتی اکتفا کنند که البته محدود و ناکافیست و پاسخ نیاز‌های حداقلی رشته‌های ورزشی را هم نمی‌دهد. این درست مثل این است که پدر یک خانواده برای گذران امور معیشتی تنها چشم به یارانه حداقلی دولت بدوزد و هیچ کار خاص دیگری انجام ندهد! نتیجه همین رویکرد شرایط نابسامان و حتی اسفناک ورزش ایران است که در هیچ رشته‌ای منهای یکی دو رشته خاص مثل کشتی و والیبال شرایط استاندارد و حداقل‌های حرفه‌ای را ندارد. آنچه سبب می‌شود که در رقابت‌های بین المللی، آسیایی، جهانی و المپیک ورزش ایران همیشه ناکام باشد.

به این ماجرا البته از سوی دیگری هم باید نگریست. اینکه وزیر ورزش از الزام روسای فدراسیون‌ها برای جذب منابع مالی غیر و به طور مشخص اسپانسر صحبت می‌کند، اما عملا در این حوزه نه تنها هیچ کمکی به فدراسیون‌ها و حتی باشگاه‌های ورزشی نمی‌کند، بلکه اندک منابع وارد شده به حوزه ورزش از این مسیر را در انحصار خود قرار داده!

برخی از نهاد‌ها و کارخانجات و موسسات دولتی و حتی خصولتی وجود دارند که در این وانفسای اقتصادی با توجه به ردیف بودجه خود در بخش مسئولیت اجتماعی یا حتی به طور مشخص ورزش، می‌توانند و می‌خواهند در ورزش هزینه کنند، اما وزارت ورزش به جای تسهیل گری در این مسیر و بسترسازی برای تشویق این مجموعه‌ها برای سرمایه گذاری بیشتر در ورزش، عملا این مسیر را با انحصارگرایی مسدود می‌کند. به عنوان مثال می‌توان از وزارت نفت نام برد که در یکی دو سال اخیر بودجه هنگفتی را به حوزه ورزش اختصاص داده، اما وزارت ورزش این بودجه را شخصا در اختیار گرفته و با صلاحدید خود آن را به شکل اعتباری به فدراسیون‌ها می‌دهد. اعتباری که تنها برای تجهیزات ورزشی قابلیت نقد شدن دارد و عجیب اینکه این تجهیزات نیز تنها و تنها باید از کانال افراد نزدیک به وزارت ورزش تهیه شود! یک مونوپول عجیب که از وزیر ورزش توقع می‌رود مقابل این جریان بایستد.

در حوزه بانک‌های دولتی و یا شهرداری یا حتی کمپانی‌های ارتباطاتی نیز داستان همین است. نهاد‌هایی که می‌توانند و می‌خواهند در ورزش سرمایه گذاری و هزینه کنند، اما مسیر برای جذب منابع این نهاد‌ها مسدود است و این طور به نظر می‌رسد که زمانی باز می‌شود که از خیابان سئول گذر کند!

وزیر ورزش اگر خواهان ارتقای ورزش ایران و جذب منابع مالی غیردولتی برای فدراسیونهاست، باید برای هموار کردن آن کوششی دوچندان داشته باشد و مسیر را به گونه‌ای تسهیل کند که نه تنها منابع به سهولت به سمت فدراسیون‌ها سرازیر شود بلکه با تسهیل گری در این حوزه بقیه را هم تشویق به سرمایه گذاری و هزینه کرد در ورزش کند. تنها صحبت کردن و حرف زدن کافی نیست. باید انحصار را شکست و مسیر را باز کرد آقای وزیر!  

انتهای خبر/220954/